«هر روز با توهین، تحقیر و تهدیدهای مداوم به مرگ از سوی طالبان مواجه هستم»
Sakina
«من سکینه هستم، یکتن از فعالان حقوق زنان از ولایت پروان. پس از به قدرت رسیدن طالبان، همه چیز برای من دشوار شد، حتی نفس کشیدن.
شرایط سخت اقتصادی، چالشهای زندگی و تأمین نیازهای اساسی انسانی برای من بسیار دشوار شده و زندگی را برایم بسیار چالشبرانگیز کرده است.
من در حدود ۲۰ سال برای حقوق زنان، ارزشهای انسانی، بهبود وضعیت اقتصادی، ترویج تفکر و مهارت ها و مبارزه با خشونت علیه زنان تلاش و مبارزه نمودم. اما اکنون طالبان هیچگونه حقوق و احترامی برای ما زنان قائل نیستند. طالبان ما را از تمام عرصههای اجتماعی عقب رانده اند و ما هیچ اجازهای برای حضور و انجام فعالیت اجتماعی نداریم. این وضعیت به شدت بر من تأثیر گذاشته و ذهن و روح من را زخمی کرده است.
در گذشته، زنان جایگاه و حقوق خاص خود را داشتند. ما در سیاست سهیم بودیم، حق تصمیمگیری داشتیم، میتوانستیم به تحصیلات پرداخته و در جامعه سهم فعال داشته باشیم.
مطمئنم که با تحمیل چنین تصمیم های سختگیرانهای که زنان را از هرگونه فعالیت اجتماعی باز میدارد، آمار و ارقام ازدواجهای زیر سن و اجباری و خودکشی در میان دختران و زنان افزایش خواهد یافت. در گذشته، موسسات که من در آنها کار میکردم و سایر سازمانها، حقوق زنان و دفاع از آن را بسیار مهم میدانستند و با تلاش های مشترک اکثر مشکلات زنان حل میشد.
اکنون با توقف فعالیت موسسات برای زنان، ما شاهد نتیجه برعکس و افزایش فعالیت نهاد های طالبان برای سرکوب زنان و خاموش کردن صدای آنها هستیم.
