آرزوی ما اینست که در آینده زنان افغان به فراموشی سپرده نشوند

Asma
یک تن از فعالان حقوق زن، ارزگان

قبل از آنکه طالبان قدرت را به دست گیرند، من در ریاست امور زنان ایفای وظیفه می نمودم، علاوه بر آن، دست به فعالیت های مدنی مختلف نیز می زدم. متأسفانه اکنون که چیزی به نام ریاست امور زنان وجود ندارد، صرف فعالیت های حقوقی و حمایوی انجام می دهم.

من در حال حاضر وظیفه ندارم، بلکه در عرصه حمایت اقتصادی کار می کنم، زنانی را که از لحاظ اقتصادی فعال اند، به نهاد های ذیربط سازمان ملل متحد معرفی می نمایم، تا آنها به پروژه ها دسترسی داشته باشند. همچنان، در تطبیق برنامه های آموزشی همکاری می کنم. من زنان را در مورد حمایت های مالی که در عرصه مشاوره روانشناسی ارائه می شوند، مطلع می سازم و زنان همه روزه با من در تماس هستند و یا برای دریافت مشوره حقوقی رایگان به منزل من مراجعه می کنند. من تمام این فعالیت ها را بدون دریافت معاش و امتیاز مالی انجام می دهم.

بزرگترین تغییری که در زندگی من رونما گردیده است، عبارت از بیکاری و سلب صلاحیت [از دست دادن صلاحیت کاری] من می باشد، که در واقع باعث از دست دادن اعتماد به نفس من شده است و مرا به مشکلات فراوان اقتصادی روبرو ساخته است.

عمده ترین مسئله مصونیت و محافظت جانی من می باشد، زیرا با مشکلات و تهدیدات امنیتی مواجه هستم. بنابر مشکلات اقتصادی [و تحت نظر بودن مقامات] شدیداً تحت فشار هستم.

زمانیکه دیدیم که مقامات بالفعل به حقوق زنان ارج نمی گذارند و از رعایت آن شانه خالی می کنند، زنان را به حاشیه می رانند و برای ما معاش، امتیاز و حتی اجازه کار نمی دهند، انگیزه پیدا کردیم که از خود جسارت نشان دهیم و فریاد خود را بلند نماییم

ما با رسانه ها صحبت کردیم و با مقامات یک جلسه برگزار نمودیم. با وجود اینکه آنها برای ما اجازه داخل شدن نمی دادند، چندین مراتبه تلاش کردیم و بالای درخواست های خویش تاکید ورزیدیم، تا آنکه بالاخره آنان برای ما اجازه ورود دادند. ما به سازمان ملل متحد مراجعه نمودیم و سازمان ملل متحد ما را حمایت و کمک نمود تا بالاخره بتوانیم به حقوق، معاشات و امتیازات خود دست یابیم.

آرزوی ما اینست که در آینده زنان افغان به فراموشی سپرده نشوند. زنان نیز باید از شریعت و حقوق بشری که برای تمام انسان ها، اعم از زنان و مردان مدنظر گرفته شده است، برخوردار باشند. زنان افغان حق دارند که یک زندگی آبرومندانه داشته باشند و همانند سایر زنان جهان کار و تحصیل کنند، تا خودکفا شوند و از شایستگی لازم مشارکت در تصمیم گیری برخوردار باشند.

پیام من اینست:

به حقوق، کرامت انسانی و جایگاه زنان ارج بگذارید، تا آنها بتوانند همانند سایر انسان ها زندگی کنند و به حقوق و خواسته های شان دست یابند

در هر تحول افغانستان، زنان قربانیان درجه یک به شمار می روند. پیام من اینست که این بار باید [جامعه جهانی] همدست زنان باشد، نه همدست رهبران فعلی و یا کشور های حامی طالبان. در کنار ما باستید و از ما حمایت نمایید، تا بتوانیم به حقوق خود دست یابیم.

داستان بعدی
من از چند سال بدینسو برای کشورم خدمت می کنم، اما حال طوری احساس می کنم که کسی نیست که مرا کمک کند و دستم را بگیرد.