نبود وظیفه و آموزش برای زنان، و از دست دادن روحیه آنان، نه تنها بالای خود شان اثرگذار می باشد، بلکه بالای تمام جوانان، اعم از دختران و پسران، پیامد های ناگوار دارد

قبل از آنکه طالبان به قدرت تکیه بزنند، من همزمان با آنکه مصروف دروس ماستری خود در رشته مدیریت و تجارت بودم، در بخش حقوق بشر در وزارت دفاع افغانستان، ایفای وظیفه می نمودم و در پهلوی آن به حیث فعال حقوق زن نیز فعالیت داشتم.

اکنون، بنابر اوضاع نامساعد برای تامین مخارج خانواده ام در خانه خود صنایع دستی تهیه می کنم. همچنان، بالای تزس ماستری خود نیز کار می کنم و دروس آنلاین را دنبال می کنم. با وجود آنکه زنان از رفتن به مکتب و پوهنتون منع شده اند، من قادر بودم که تحصیلات مقطع ماستری خود را ادامه دهم، چون آنرا قبل از روی کار آمدن طالبان آغاز نموده بودم، اما بنابر نیازمندیهای اقتصادی نتوانستم به سند ماستری دست یابم، ولی قادر شدم که بورسیه تحصیلی فراهم شده توسط پوهنتون ام را ادامه دهم و تحصیلاتم را به صورت آنلاین از خانه پیش ببرم.

خواهران و برادرانم که در گذشته درس می خواندند، اکنون نمی توانند درس بخوانند و ما حق نداریم که درآمد داشته باشیم.

ما در جریان بیشتر از یک سال که طالبان بر افغانستان چیره شده اند، شاهد فرار مغز ها بوده ایم. ما به چشم سر مشاهده نمودیم که جوانان ما فرار می کنند و افرادی که نمی توانند افغانستان را ترک کنند، مجبور شده اند که در زندگی یومیه خود تغییرات وارد کنند و از درس و تعلیم دوری کنند.

مشکل عمدۀ دیگر عبارت از نقض حقوق بشر، نقض حقوق زنان و نقض حقوق اطفال می باشد. ممنوعیت آموزش و کار زنان یکی از مشکلات کلان به شمار می رود. آنها که نان آور خانواده خود بودند، اکنون از بیکاری رنج می برند. بناءً، نه تنها زنان، بلکه خانواده ها نیز از این بی عدالتی شدیداً متاثر شده اند.

آرزومندم روزی فرا برسد که دختران افغان بتوانند به تحصیلات خود ادامه دهند و مجدداً به آزادی ها و حقوق شان دست یابند و بتوانند کار کنند و خانواده و میهن خود را حمایت نمایند.

یگانه کاری که در حال حاضر می توان در گوشه های مختلف جهان برای زنان افغان انجام داد اینست که برای دستیابی به حقوق اولیه شان ایستادگی نمایند و نباید روحیه خود را از دست دهند. نهاد های رسمی و کشور ها می‌ توانند بالای طالبان فشار وارد کنند تا به حقوق زنان، خاصتاً افرادی که از آموزش و کار منع شده ‌اند، ارج بگذارند و باید آنها را متقاعد سازند که به هر ترتیبی که می شود برای زنان اجازه کار و آموزش بدهند.

پیام من به جامعه جهانی اینست که در شرایط کنونی مردم افغانستان، علی‌الخصوص زنان و دختران افغان را که از آموزش، کار و آزادی محروم شده اند، تنها نگذارند و بالای طالبان فشار وارد کنند تا دوباره برای زنان اجازه کار، آموزش، سفر آزادانه و آزادی بیان بدهند.