یگانه کاری که هرکس می تواند برای زنان افغان انجام دهد اینست که در کنار آنها بایستد و از زنان معترض حمایت همه جانبه نماید.

Khadija
یک تن از معترضان, دایکندی

من مسوولیت کمیته نظارت و مدیریت برنامه های اعتراضی ائتلاف زنان افغان را بر عهده دارم. در برنامه های اعتراضی ما صرف زنان و دختران شرکت می ورزند.
قبل از سقوط، من به حیث مفتش و مسوول جنسیت/جندر در یکی از ادارات دولتی ایفای وظیفه می نمودم. همچنان، به عنوان مجری برنامه های رادیویی نیز فعالیت داشتم.
فعلاً، با وجود آنکه در عقب دیوار های خانه های خود حبس هستیم، اما با گروهی از زنان متعرض در راستای دستیابی به آزادی و حقوق زنان افغان، در تظاهرات اشتراک می نمایم. زنان و دختران اجازه ندارند که به وظیفه بروند.

"عمده ترین تغییری که در زندگی من رونما گردیده است اینست که فرزندم را در تظاهرات از دست دادم و خانه ام نیز از دستم رفت و هنوز بی خانه هستم و به طور پنهانی زندگی می کنم".

مهم ترین آرزویم آزادی زنان و بازگشایی مکاتب و پوهنتون/دانشگاه ها دخترانه و مشارکت سیاسی زنان در سطح رهبری است، تا زنان بتوانند به پست های عالیرتبه راه یابند.
یگانه کاری که هرکس می تواند برای زنان افغان انجام دهد اینست که در کنار آنها بایستد و از زنان معترض حمایت همه جانبه نماید.
جامعه جهانی باید به صدای زنان افغان گوش فرا دهد و از زنان معترض دفاع نماید، و کسانی را که با خطرات جدی روبرو هستند، نجات دهد.

داستان بعدی
آرزوی ما اینست که در آینده زنان افغان به فراموشی سپرده نشوند