«قلبم از بار این محدودیتها سنگین شده است»
Khalida
خالده که ۲۳ ساله است، تا پیش از تسلط طالبان در تاریخ ۱۵ آگست ۲۰۲۱ به عنوان خبرنگار در یک رادیوی محلی مشغول به کار بود. با وجود اینکه او یک خانواده سنتی دارد و بنابر این در ابتدا اجازه کار به او داده نمیشد، اما او با ارادهای قوی به دنبال کار در رسانهها تلاش می کرد و بالاخره در کمتر از یک سال موفق شد نامی برای خود بسازد و سه جایزه و عنوان کسب کند.
«من در یک خانواده محافظهکار زندگی می کنم. در ابتدا، آنها مرا تشویق می کردند تا به تحصیلات عالی خودم ادامه ندهم. حتی زمانی که توانستم در رشته ژرونالیزم کامیاب شوم، اصرار داشتند که من فقط میتوانم وارد حرفه تدریس شوم و به عنوان معلم کار کنم. اما علاقهام به رسانهها در نهایت خانوادهام را متقاعد کرد تا به من اجازه کار در این زمینه را بدهند.
من بهطور موقت در خانه محبوس شدم. در این مدت، دچار افسردگی شدید شدم و حتی چندین بار به فکر خودکشی افتادم. اما با تلاش بسیار، موفق شدم در یک رسانهای داخلی کار پیدا کنم. [برای کار در این رسانه بهصورت آنلاین درخواست دادم و برای انجام مصاحبه دعوت شدم. اکنون به دفتر میروم و چادری میپوشم و بیشتر با زنان مصاحبه میکنم. اما نمیتوانم به طور مشابه مردان گزارش ها را تهیه کنم، بنابراین در کارم با محدودیتهایی زیادی مواجه هستم.]
چالش بزرگ و فوق العاده ناامید کننده که در حین کار خبرنگاری ام با آن مواجه شدم، تبعیض جنسیتی در دسترسی به اطلاعات بود. مشاهده این واقعیت که یک مرد میتواند به راحتی به اطلاعات مورد نیازش دسترسی پیدا کند، در حالی که دسترسی یک زن به اطلاعات ضروری به خاطر جنسیتش محدود میشود، بسیار ناراحت کننده بود. این تبعیض اغلب مرا وادار به انتظار در خارج از دفاتر مقامات دولتی، کنفرانسهای خبری و رویدادهای مختلف میکرد. در بسیاری از موارد، حتی مجبور شدم به خاطر این تبعیض، گزارشهای خبری را رها کنم.
