تغییر عمدۀ که در زندگی من رونما گردیده است اینست که نمی توانم تحصیلاتم را ادامه دهم

Rona
رئیس مؤسسه غیردولتی و یک تن از فعالان مدنی، بامیان

من رئیس اجرائیه یکی از مؤسسات غیردولتی، یک تن از فعالان مدنی و عضو کمیته مدافعان حقوق بشر می باشم.

قبل از رژیم طالبان، من به حیث هماهنگ کنندۀ پروژه عدالت در زون غرب کار می کردم. همچنان، علاوه بر امور رسمی، مسوولیت انجمن اجتماعی شهروندان را در ولایت خود نیز بر عهده داشتم، عضو کمیته ملی دادخواهی بودم، معاون گروه کاری جامعه مدنی در زون غرب، معاون شبکه اعتماد ولایت و عضو کمیته های متعدد دادخواهی در سطح محلی و  کشور بوده ام.

من در ماه جون 2022 به عنوان رئیس شروع به کار نمودم. در کنار امور رسمی، هنوز هم فعالیت های مدنی و اجتماعی انجام می دهم. اما از تاریخ 24 دسامبر 2022 بدینسو، بنابر محدودیت های وضع شده از خانه کار می کنم.

تغییر عمدۀ که در زندگی من رونما گردیده است اینست که نمی توانم تحصیلاتم را ادامه دهم. من یک سمستر ماستری را موفقانه سپری کردم، اما بدبختانه آنرا ادامه داده نتوانستم. همچنان، بیش از این نمی توانم آزادانه برای زنان کار کنم و متاسفانه اهدافی که داشتم یکی پشت دیگری نقش بر آب شد.

ما برای یک مدت نمی توانستیم فعالیت کنیم. اما بعد از چندی چون در همین جامعه به سر می بریم، فعالیت های خود را با یک رویکرد متفاوت از سر گرفتیم. رویکرد ما این بود که باید انتقاد ما کمتر و پیشنهاد ما بیشتر باشد. ما روش های دادخواهی خود را تغییر دادیم، با مقامات جلسات حضوری برگزار نمودیم و از آنها خواستیم که وضعیت زندگی زنان را مدنظر بگیرند و به حقوق زنان در پرتو آیات و احادیث .ارج بگذارند

بدین ترتیب، ما با تغییر واژه ها و استفاده از اندوخته های دینی و تغییر روش پیش رفتیم و فعالیت های خود را انجام دادیم. ما با مقامات دادخواهی نمودیم. کمتر از آنان انتقاد نمودیم و بیشتر برای شان پیشنهاد ارائه نمودیم. این در واقع رویکردی است که ما پس از تغییر رژیم از آن استفاده به عمل می آوریم.

امیدوارم روزی فرا رسد که زنان نه تنها در جامعه حضور داشته باشند، بلکه در تمام سطوح مشارکت فعال، مؤثر و پُررنگ/معنی دار داشته باشند. آرزومندم روزی از زنان سیاستمدار، تاجر، عالم و دانشمند برخوردار باشیم و آنها بتوانند در رشته های مختلف تخصص بگیرند، و هیچ دختری از حق آموزش محروم نشود.

به نظر من حمایت یگانه چیزی است که می تواند در حال حاضر برای زنان موثر باشد. هر کدام ما می توانیم از یک زن یا یک دختر حمایت کنیم،  چه حمایت مالی باشد، چه حمایت عاطفی باشد، چه حمایت تخنیکی و مسلکی باشد. کوچکترین کاری که می توان انجام داد اینست که از زنان در خانواده، محیط کاری و اطرافیان خود شروع کنیم.

پیام من اینست که باید صدای زنان و دختران افغان را جدی بگیرید به فریاد آنان گوش دهید و اقدامات عملی را روی دست گیرید. نگرانی و پشیمانی را کمتر ابراز نمایید، اما در کنار زنان و دختران افغان باستید و از حقوق آنان دفاع نمایید. تامین این حقوق از دستاورد های عمدۀ مردم افغانستان و جامعه جهانی طی 20 سال گذشته به شمار می رود. بیشتر از 40 کشور در افغانستان سرمایه گذاری نموده اند و حداقل باید از این حقوق محافظت نمایند و به هیچ عنوان اجازه ندهند که حقوق پایمال شوند.

داستان بعدی
ما از آنها می خواهیم به هر شکل و هر قیمتی که می شود، باید به ما اجازه کار و آموزش داده شود.