تمام مردم باید از زنان افغان حمایت کنند تا به حقوق شان دست یابند و بتوانند از طریق بلند بردن اعتماد به نفس و روحیه خود، به این بی‌عدالتی نقطه پایان بگذارند

قبل از آنکه طالبان در افغانستان به قدرت برسند، دفتر ما در عرصه های آموزش، دعاوی قضایی، حل قضایای حقوقی زنان، ارتقای ظرفیت زنان در بخش های حقوقی، مشارکت زنان در تصمیم گیری و حفاظت از محیط زیست و غیره فعالیت می کرد.

اما از تاریخ 22 دسامبر بدینسو، ما خانه نشین شده ایم. دفتر ما مسدود شده است و صرف به صورت آنلاین در جلسات اشتراک می ورزیم. کوچکترین کاری که توانستیم برای مردم خود انجام دهیم، توزیع لباس زمستانی به افراد بی بضاعت جامعه بود. ما در حال حاضر هیچ پروژه نداریم، اما با استفاده از تجهیزات و امکانات محدودی که در اختیار داریم، به دختران افغان بازمانده از مکتب به صورت آنلاین تدریس می کنیم.

پس از به روی کار آمدن طالبان، محدودیت ها در برابر زنان افزایش کسب نموده است. زنان از حق بیرون رفتن از خانه برخوردار نیستند. ورود آنان به ادارات دولتی ممنوع است. زنان نمی توانند بدون همراه (محرم) از خانه خارج شوند. و آنعده زنانیکه در خانه مرد یا حامی ندارند از مشکلات اقتصادی شدید رنج می برند.

بی توجهی به اقتصاد زنان، از عمده ترین مشکلات زنان در افغانستان به شمار می رود که باعث فقر، نادیده گرفتن روحیه زنان در خانواده ها، محرومیت از آزادی، حق آموزش و کار و بالاخره به رسمیت شناختن زنان در جامعه شده است.

با گذشت شش ماه از به قدرت رسیدن طالبان، فعالیت‌ های دفتر ما به ارائه برنامه های آموزشی حقوقی، ارتقای ظرفیت، کاهش استرس و فشار روانی و آگاهی دهی در مورد حفاظت از محیط زیست محدود گردید. من برای اینکه بتوانم کار هایم را به درستی مدیریت نمایم، با نظام جدید محتاطانه تعامل می کردم. پس از آنکه نام پروژه را تغییر دادیم، توانستیم آنرا در وزارت اقتصاد ثبت و راجستر نماییم و با رعایت حجاب اسلامی و کاربرد آیات و احادیث قادر شدیم که کار خود را انجام دهیم.

در زمان جمهوریت فعالیت های ما بسیار زیاد وسیع بود. اما، اکنون کاملاً محدود شده است و فعالیت های آنلاین مانند آموزش دختران را احتوا می کند. همچنان، ما از طریق توزیع لباس زمستانی به مردم کمک می نماییم و توانستیم آگاهی را به شکل مسرانه پیش ببریم، نه با ذکر نام دفتر ما.

آرزوی دیگرم اینست که زنان در تصمیم گیری ها، در دفاتر کاری مشارکت داشته باشند، تا در رشد اقتصادی و تقویت ظرفیت های ذهنی، معنوی، اجتماعی و فرهنگی زنان و کاهش درد ها و آلام زنان افغان و حفظ کرامت انسانی آنان، نقش قابل ملاحظه ایفا نمایند.

تمام مردم باید از زنان افغان حمایت کنند تا به حقوق شان دست یابند و بتوانند از طریق بلند بردن اعتماد به نفس و روحیه خود، به این بی‌عدالتی نقطه پایان بگذارند.باید برنامه های روی دست گرفته شوند، که بتوانند به زنان افغان در مورد حقوق اسلامی شان آگاهی دهد و برای مبارزه با بی عدالتی های که در حق آنها صورت گرفته است، احساس توانمندی نمایند. هر کس می توانند از تکنالوژی طوری استفاده نماید که دختران را در دسترسی به آموزش یاری رساند. و پوهنتون های داخل و خارج کشور باید برای زنان بورسیه های تحصیلی فراهم سازند.

پیام من به عنوان یک دختر افغان به جامعه جهانی اینست که زنان افغان بیش از این نمی توانند این همه بدبختی را تحمل کنند، بناءً جامعه جهانی مکلف است تا در راستای دستیابی به حقوق زنان موضعگیری خود را مشخص نمایند و طالبان را متقاعد سازند که محدودیت های وضع شدهه در برابر کار و آموزش زنان را از میان بردارند.